#iyi geceler

Bazı şeyler yarım kalır. Bu da bitmiş olmanın bir şeklidir.

onu bekledim. onu beklemekten başka bir varlık amacım yokmuş gibi hissettirmesine rağmen onu bekledim. her hikaye bir kalemle yazılıyorsa bizimki benim beklememle yazılıyordu sanki. böyle düşünmesem beklemezdim. astrolojiye inanmasam ilk günden ikinci güne taşımazdım bu heyecanı. içimdeki ses olmasa kırgınlığa çevirmezdim hoşlantımı. bütün yaralarımın üzerinden tırnak ucuyla geçmesine rağmen bekledim ben onu. bütün yaşanmış ama geçmemişlerimin kulağına fısıldayıp bir gece yarısı ansızın uyandırdı. bir gecede kaç yaş küçüldüm? ilk ne zaman sevilmemiş hissettiysem o yaştaydım. ne zaman değersizlik bir kağıt kesiği gibi incittiyse ruhumu o gece, o yaşta, o kesiğin her harekette acımasındaydım. geçmedi de hâlâ. geçeceğine olan inancım olmasa sabah olmazdı. kalbim göğüs kafesimi döverken son sürat, benim elimde umudum olmasa hiçbir şey yapamazdım. şimdi inceden yokluyor bazı hisler zihnimi ve bedenimi. ama yenilmedim daha! yenilmiyorum. masaya bir yumruk vurur gibi duruyorum karşılarında. bu kez farklı olacak diyorum. bu kez sil baştan yazacağım bu hikayeyi. kimsenin yaralarımı değil kanatmasına, üflemesine bile izin vermeyeceğim. o yaranın orada olduğu sezdirmeden atlatacağım. ama bütün bu dik duruştan sonra izninizle bir köşeye dizlerimi kendime çekerek oturacağım. neden dik durmam gerekiyor, neden güçlü olmam gerekiyor, bunları düşüneceğim. bir karmayı temizlemenin ya da bir döngüyü sonlandırmanın neden bu kadar zor olduğunu soracağım. neden bana kaldığını bu işin, neden tüm bunları yapmam gereken bir senaryonun içinde olduğumu… yorgunum ve yorgunluğumu da kırgınlığımı da saklamadan yaşayabileceğim bir gün için ayakta duruyorum.

Değersiz Hissedersem Vazgeçerim…✨

İki üç ayda bir tumblr a gelip aynı lavuğu artık sevmediğimi yazmışım karşımdaki kendini kendine inandıramamış çaresiz kıza üzülüyorum

Nasıl olduğumu merak ettigin günler vardı Sen bilmezsin ben unutmadım…✨

genel

ben de giderim

bizi gören kedi tatliliği

İçten içe, bir depresyon dönemindeyim. Kilo probleminden tut, aileye ve ordan sevgiye kadar. Belki yaşımdan dolayıdır, pek anlamam ama… Ben, kilosundan rahatsız olan, çoğu insanın “Saf, daha hiç bir şey bilmez.” diye tanımladığı o insan olmaktan yoruldum. Benim için önemli olup, diğer insanlar için önemli olmayan konular hakkında çok konuşurum, bu beni “Overthinker” yapar. Birini sevdiğimde, acısını bile romantize ederim, bu beni “Saf, salak” yapar. Sırf istemediğim bir hayat için çalışmaya zorlanmama rağmen çalışmam, bu beni “Tembel” yapar. Doğru birini seveyim diye, bir sürü insanla tanışırım ve hepsine gerçek kendimi gösteririm, bu beni “Toxic” yapar. Ufacık kediden korkarım, bu beni “Hayvan düşmanı” yapar. Arkadaşlarıma sığınırım, bu beni “Bir şey saklayan evlat” yapar. Müziğe yönelirim, bu beni “İşsiz” yapar. Anı yaşarım, bu beni “Düşüncesiz” yapar. Hayaller kurarım, bu beni “Gerçeklerden yoksun” yapar. Rahat giyinirim, bu beni “Erkek fatma” yapar. Süslenirim, bu beni “Beceriksiz” yapar. Üzülürüm, bu beni “Yalancı” yapar. Güçlü dururum, bu beni “Duygusuz” yapar. Kendimi açıklarım, bu beni “Bencil” yapar. Kendimle barışırım, bu beni “Narsist” yapar. Yapıyor mu? Yapsın… İyi geceler.

Acılar sadece alkolle uyuşturulmaz çünkü hüzünlüyseniz eğer bazen çay, rakıya bile parmak atabilir.

Beynimi biri matkapla deliyor sanki

Beni kendimden nefret ettirip yıllarca psikolojik olarak her gün daha da kötüleşmeme sebep oldun ya, yerlerde sürünüp yalvardığını görsem içim ferahlamaz ama ben hâlâ sana beddua bile edemiyorum. Sen kendini değil, kendimi soğuttun benden ve ben bunu aşamıyorum.

gün özeti.

Dışarı çıkıp olmayan güneşe küfür edesim var o kadar sıcak kiiii